สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

( THE LAO PEOPLE’S DEMOCRATIC REPUBLIC )

ข้อมูลทั่วไป

 

ชื่อทางการ                           สาธารณรัฐประชา ธิปไตยประชาชนลาว (THE LAO PEOPLE’S DEMOCRATIC REPUBLIC)                                                                                

ที่ตั้ง                                      ตั้งอยู่คาบสมุทรอินโดจีน เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกทะเล
                                          (LAND LOCK COUNTRY)                                                                                       

ระหว่างละติจูดที่ 14-23 องศาเหนือ และลองติจูดที่ 100-108
องศาตะวันออกเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล                                                                                                                                                                     

ทิศเหนือ                                 ติดกับสาธารณรัฐประชาชนจีน แนวเขตแดนยาว 505 กิโลเมตร

ทิศใต้                                       ติดกับราชอาณาจักรกัมพูชา แนวเขตแดนยาว 435 กิโลเมตร

ทิศตะวันออก                          ติดกับสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม แนวเขตแดนยาว 2,069 กิโลเมตร

ทิศตะวันตก                             ติดกับราชอาณาจักรไทย แนวเขตแดนยาว 1,810 กิโลเมตร และสหภาพพม่า แนวเขตแดนยาว 236 กิโลเมตร

พื้นที่                                       มีพื้นที่ประมาณ 91,429 ตารางไมล์ หรือ 236,800 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่ร้อยละ 90 เป็นเขาและที่ราบสูง ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ภูเบี้ย  อยู่ในแขวงเชียงขวางสูง 2,820 เมตร ลาวมีพื้นที่เพาะปลูกเพียง 50,000 ตารางกิโลเมตรหรือร้อยละ 21.11 ของพื้นที่ทั้งหมด

ภูมิอากาศ                                ลาวมีสภาพภูมิอากาศแบบเขตร้อน มีฝนตกชุกระหว่างเดือนพฤษภาคม ถึงเดือนกันยายน อุณหภูมิเฉลี่ย ที่เวียงจันทร์ 25 องศาเซลเซียส (มกราคม) และ 36-37 องศาเซลเซียส(เมษายน) ปริมาณฝนเฉลี่ย 1,715 มิลลิเมตร ต่อปี

เมืองและแขวงที่สำคัญ           เวียงจันทร์  เป็นเมืองหลวงของประเทศ และเป็นเขตการปกครองพิเศษ ที่เรียกว่า กำแพงนครเวียงจันทร์ อยู่ตรงข้ามจังหวัดหนองคาย มีประชากร 530,000 คน (ร้อยละ10.65)  แขวงสะหวันเขต มีประชากรมากที่สุดในประเทศ อยู่ตรงข้ามจังหวัดมุกดาหาร ประชากร 690,000 คน (ร้อยละ 13.86)  แขวงจำปาสัก มีประชากรมากเป็นอันดับสาม มีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดอุบลราชธานี ประชากร 500,000 คน(ร้อยละ 10.05)  แขวงคำม่วน มีประชากร 280,000 คน (ร้อยละ 5.62) และมีป่าไม้และแร่ธาตุอุดมสมบรูณ์

ประชากร                                 5.407 ล้านคน(ปี 2542) ประกอบด้วย ลาวเทิง ลาวสูง และลาวลุ่ม แยกออกได้ประมาณ 68 ชนเผ่า  ลาวเทิง คิดเป็นร้อยละ 9 ของประชากรทั้งหมด ได้แก่ ม้ง (หรือแม้ว) และชาวเผ่าต่าง ๆ ลาวลุ่ม คิดเป็นร้อยละ 56 ของประชากรทั้งหมด ได้แก่ ชนเผ่า อ้ายลาว เช่น ชาวเวียงจันทร์ ชาวหลวงพระบาง

ความหนาแน่นของประชากร   20 คน ต่อตารางกิโลเมตร

อัตราการเกิด                            ร้อยละ 2.5 ต่อปี

จำนวนประชากรในเมือง       ร้อยละ 19 ของประชากรทั้งประเทศ

อัตราการเพิ่มประชากรในเมือง        ประมาณร้อยละ 6 ต่อปี (ปี 2533-2538)

จำนวนประชากรที่เป็นแรงงาน              2.16 ล้านคน

อายุเฉลี่ย                                 52 ปี

อัตราการว่างงาน                     ร้อยละ 1.7 (2539)

อัตราประชากรที่รู้หนังสือ       ร้อยละ 56 (ชาย ร้อยละ 67 และ หญิง ร้อยละ 43)

จำนวนประชากรต่อแพทย์      1,510 คน  ต่อ  แพทย์ 1 คน

ศาสนา                                     มากกว่าร้อยละ 90 นับถือศาสนาพุทธ รัฐบาลลาวให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา แต่ห้ามการรวมกลุ่มศาสนาเพื่อต่อต้านรัฐบาลหรือระบบ การปกครองลาว

การเมืองการปกครอง ( POLITICAL )

ระบบการปกครอง                   สังคมนิยมคอมมิวนิสต์  โดยพรรคการเมืองเดียวคือ พรรคประชาชนปฏิวัติลาว มีอำนาจสูงสุดตั้งแต่ลาวเริ่มปกครองในระบบสังคมนิยม เมื่อ 2 ธันวาคม 2518

สถาบันการเมืองที่สำคัญ         1.     พรรคประชาชนปฏิวัติลาว

2.     สภารัฐมนตรี (พรรคฯแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี)

3.     สภาแห่งชาติ  (ประชาชนเลือกสมาชิกสภาแห่งชาติจากผู้ที่พรรคฯเสนอ)

วันชาติ                                     วันที่ 2 ธันวาคม

วันสถาปนาความสัมพันธ์

ทางการฑูตกับไทย                  วันที่ 19 ธันวาคม 2493

ภาษาทางการ                           ภาษาลาว

ภาษาท้องถิ่นอื่น ๆ                  ภาษาไท  ภาษาม้ง

การแบ่งเขตการปกครอง         แบ่งเป็น 16 แขวง และ 2 เขตการปกครองพิเศษ (กำแพงนครเวียงจันทร์และไซสมบูน) แขวงที่สำคัญได้แก่ สะหวันเขต หลวงพระบาง จำปาศัก คำม่วน

รัฐธรรมนูญและกฎหมาย       ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับแรกเมื่อวันที่ 14 ส.ค.2534 (เดิมกฎหมาย อยู่ในรูปของคำสั่งฝ่ายบริหาร คือ ระเบียบคำสั่งของพรรคและ สภารัฐมนตรี)

ประธานประเทศ                     ฯพณฯ คำไต สีพันดอน (H.E. MR.KHAMTAY SIPHANDONE)

รองประธานประเทศ              ฯพณฯ จูมมาลี ไชยะสอน (H.E.MR.CHOUMMALY SAYGNASONE)

นายกรัฐมนตรี                        ฯพณฯ บุนยัง วอละจิด (H.E.MR.BOUNNHANG VORACHITH)

ประธานสภาแห่งชาติ             ฯพณฯ สะหมาน วิยะเกด (H.E.MR.SAMANE VIGNAKET)

รองนายกรัฐมนตรี                  ฯพณฯ ทองลุน สีสุลิด (H.E.MR.THONGLOUN SISOULITH)

รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี

ว่าการกระทรวงการต่างประเทศ      ฯพณฯ สมสะหวาด เล่งสะหวัด (H.E.MR.SOMSAVAT LENGSAVAD)

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงป้องกัน

ประเทศ                                   ฯพณฯ ดวงใจ พิจิต (H.E.MR.DOUANGCHAI PHICHIT)

เศรษฐกิจการค้า (ECONOMIC AND TRADE)

การเป็นสมาชิกองค์การระหว่างประเทศ

1.     สมาชิกองค์การสหประชาชาติ ปี 2495

2.     สมาชิก IMF ปี 2504

3.     สมาชิกธนาคารโลก

4.     สมาชิกธนาคารพัฒนาเอเชีย  (ADB)

5.     สมาชิก NON-ALIGNED MOVEMEN

6.     สมาชิกอาเซียน (กรกฎาคม 2540)

7.     สมัครเข้าเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก (WTO) เมื่อ กุมภาพันธ์ 2541 แต่ขณะนี้ (2543) ยังไม่ได้เป็นสมาชิก

เศรษฐกิจ                                 ใช้ระบบสังคมนิยมตั้งแต่ปี 2518 และเริ่มปฎิรูประบบเศรษฐกิจในแนวทางระบบ     เศรษฐกิจเสรี เมื่อปี 2529

ตลาดส่งออกที่สำคัญ               ไทย ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา เนเธอร์แลนด์ เยอรมันนี

แหล่งนำเข้าที่สำคัญ               ไทย ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย เยอรมันนี

สินค้าออกที่สำคัญ                   ไม้ซุง ไม้แปรรูป ผลิตภัณฑ์ไม้ สินแร่ เศษโลหะ ถ่านหิน หนังดิบและหนังฟอก ใบยาสูบ กาแฟ

สินค้าเข้าที่สำคัญ                    รถจักรยานยนต์และส่วนประกอบ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ให้ความร้อน อาหาร ผ้า สารเคมี และเครื่องอุปโภคบริโภค

แผนพัฒนา                             1.  แผนพัฒนาเศรษฐกิจ 5 ปี ฉบับที่ 1 ปี 2524-2528

2.     แผนพัฒนาเศรษฐกิจ 5 ปี ฉบับที่ 2 ปี 2529-2533 นโยบายจินตนาการใหม่ เน้นระบบการค้าเสรี

3.     แผนพัฒนาเศรษฐกิจ 5 ปี ฉบับที่ 3 ปี 2534-2538 เน้นการค้าเสรี

4.     แผนพัฒนาเศรษฐกิจ 5 ปี ฉบับที่ 4 ปี 2539-2543 เน้นการค้าเสรี

ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ    350 ดอลลาร์สหรัฐ (2542)

(ต่อหัว) (GDP PER CAPITA)

อัตราการเพิ่มของผลผลิตรวมของชาติ

(GDP GROWTH)          ร้อยละ 5.7 ในปี 2543 (เป้าหมายร้อยละ 7-8)

เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ               138.97 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (2543)

อัตราส่วนรายได้ประชาชาติ(ร้อยละ)

ปี 2541                                    เกษตรกรรม 51.3

                                                อุตสาหกรรม 21.1

                                                บริการและท่องเที่ยว 27.6

เงินเฟ้อ                                   ร้อยละ 65 (กุมภาพันธ์ 2543) จากเดิมร้อยละ 121 (ตุลาคม 2542)

อัตราแลกเปลี่ยน                     1 บาท ต่อ 197 กีบ (1 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อ 7,500 กีบ-มีนาคม 2543)

ธนาคารต่างชาติ                       1.  ธนาคารไทย มี 6 แห่ง ได้แก่ ธนาคารกรุงเทพ ธนาคารทหารไทย ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารกรุงไทย ธนาคารกรุงศรีอยุธยา

2.     ธนาคารต่างชาติอื่น ๆ มี

2.1 ธนาคาร PUBLIC BANK ของมาเลเซีย

2.2  ธนาคารร่วมทุน ลาว-เวียดนาม

ตลาดหุ้น                                 ไม่มี

ทรัพยากรที่สำคัญ               ไม้ ข้าว ข้าวโพด ยาสูบ ดีบุก ยิปซั่ม ตะกั่ว หินเกลือ เหล็ก ถ่านหิน ลิกไนต์ สังกะสี ทองคำ อัญมณี หินอ่อน น้ำมัน (ในภาคกลางและใต้) และแหล่งน้ำผลิตไฟฟ้า

แหล่งความช่วยเหลือ              องค์การและสถาบันระหว่างประเทศ 20 แห่ง องค์การรัฐบาลและสถานเอกอัครราชฑูตประเทศต่าง ๆ 43 แห่ง องค์การเอกชนระหว่างประเทศ 88 แห่ง โดยในปี 2542 ความช่วยเหลือจากต่างประเทศมีมูลค่าประมาณ 275.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ประกอบด้วยความช่วยเหลือแบบ พหุภาคี 133.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐและความช่วยเหลือแบบทวิภาคี 142.0 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

การลงทุน                                การลงทุนในลาวมี 2 ประเภท คือ ต่างชาติถือหุ้นทั้งหมดและการร่วมทุนกับคนลาวโดยผู้ลงทุนต่างชาติจะต้องให้คนลาวถือหุ้น อย่างน้อยร้อยละ 30 ของการลงทุน  ผู้ลงทุนจะต้องเสียภาษีอากร ในอัตราร้อยละ 20 ของกำไร  ประเทศไทยเป็นผู้ลงทุนสูงสุด ตั้งแต่ 2531-2541 รวมมูลค่า 2.92 ล้านบาทดอลลาร์สหรัฐ

การค้ากับไทย                          1.  ในช่วงปี 2539-2543 การค้าระหว่างไทยกับลาวมีมูลค่าเฉลี่ยปีละ 442.5 ล้าน ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2543 ทั้งสองฝ่ายมีมูลค่าการค้ารวม 461.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ(ประมาณ 18,448 ล้านบาท บาท) คิดเป็นร้อยละ 0.3 ของมูลค่าการค้ารวมทั้งหมดของไทย

2.     ในช่วงปี 2539-2543 ไทยได้เปรียบดุลการค้าลาวมาโดยตลอด เฉลี่ยปีละ 325.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับปี 2543 ไทยส่งออกไปลาว 15,381 ล้านบาท นำเข้าจากลาว 3,013 ล้านบาท ทำให้ไทยได้เปรียบดุลการค้าลาว 12,368 ล้านบาท

3.     ในช่วงไตรมาสแรกของปี 2544 มูลค่าการค้าสองฝ่ายเท่ากับ 7,752 ล้านบาท โดยไทยส่งออกไปลาว 6,244 ล้านบาท และนำเข้า 1,508 ล้านบาท มูลค่าการค้าของทั้งสองฝ่ายขยายตัวร้อยละ 38.5 เมื่อเทียบกับปี 2543

4.     สินค้าออกสำคัญของไทยไปลาว ได้แก่ ยานพาหนะ อุปกรณ์และส่วนประกอบน้ำมันสำเร็จรูป เคมีภัณฑ์ เหล็ก ปูนซีเมนต์ เป็นต้น

5.     สินค้านำเข้าที่สำคัญจากลาว ได้แก่ ไม้ซุง ไม้แปรรูป สินแร่โลหะ ถ่านหิน หนังดิบ และหนังฟอก เป็นต้น

เส้นทางคมนาคมในสปป.ลาว

                                              เมืองเศรษฐกิจที่สำคัญของสปป.ลาว จะเป็นเมืองใหญ่ ๆ ได้แก่ กรุงเวียงจันทร์ จำปาศัก หลวงพระบาง และสะหวันเขต เนื่องจากเป็นเมืองที่มีประชากรอาศัยมากและเป็นเมืองด้านเศรษฐกิจของลาว เส้นทางการค้าในลาว จะใช้เส้นทางคมนาคมที่มีอยู่ในประเทศ ดังนี้

1.     เส้นทางบก  การขนส่งสินค้าทางบกนั้นลาวจะใช้ทางรถยนต์ เนื่องจากลาวยังไม่มีระบบการขนส่งทางรถไฟ ในปี 2542 ไทยจะสร้างทางรถไฟจากหนองคาย เชื่อมต่อไปยังกรุงเวียงจันทน์แล้วเสร็จ ปัจจุบันเส้นทางคมนาคมทางบกระหว่างประเทศที่ สำคัญของลาว ได้แก่

1.1 ถนนสายที่ 6 ระหว่างเมืองซำเหนือ กับ เมืองสบเสา ติดชายแดนเวียดนาม

1.2 ถนนสายที่ 13  เชื่อมระหว่างเมืองหลวงพระบางผ่านกรุงเวียงจันทน์ เข้าสะหวันเขตจนถึงชายแดนกัมพูชา และผ่านเข้าถึงท่าเรือ โฮจิมินห์ ของเวียดนาม

1.3 ถนนสายที่ 7,8,9  เป็นถนนที่เชื่อมภาคตะวันออกของลาวกับภาคตะวันตกของเวียดนามโดยเฉพาะสาย 8 และสาย 9 เป็นสายเศรษฐกิจที่เชื่อมต่อ ไทย-ลาว-เวียดนาม

1.4 ถนนสายที่ 10 เริ่มจากเมืองปากเซ แขวงจำปาสักไปยังด่านช่างเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี ของไทย

1.5 สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว จากจังหวัดหนองคายไทยเข้าไปบริเวณท่านาแล้ง กรุงเวียงจันทน์ ของลาว

2.     เส้นทางคมนาคมทางน้ำ  เนื่องจากลาวเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกทะเล การคมนาคมทางน้ำที่ใช้คือ การคมนาคมในแม่น้ำโขง ได้แก่

2.1 ท่าข้ามบริเวณจังหวัดหนองคาย ตรงข้ามกับเมืองท่าเดื่อของกรุงเวียงจันทน์

2.2 ท่าข้ามบริเวณบึงกาฬ จังหวัดหนองคายตรงข้าม

2.3 ท่าข้ามบริเวณจังหวัดนครพนม ตรงข้าม เมืองท่าแขกแขวงคำม่วน

2.4 ท่าข้ามบริเวณจังหวัดมุกดาหาร ตรงข้ามสะหวันเขต

2.5 ท่าข้ามบริเวณเชียงคาน จังหวัดเลย ตรงข้ามเมืองสานะคามแขวงเวียงจันทน์

2.6 ท่าข้ามบริเวณเชียงแสน จังหวัดเชียงรายตรงข้ามบ้านห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว

3.     เส้นทางคมนาคมทางอากาศ จากลาวที่สำคัญ ได้แก่

3.1 เวียงจันทน์-กรุงเทพฯ

3.2 เวียงจันทน์-พนมเปญ

3.3 เวียงจันทน์-คุนหมิง

3.4 เวียงจันทน์-โฮจิมินห์

3.5 เวียงจันทน์-ฮานอย

3.6 เวียงจันทน์-เชียงใหม่

 

กลับสู่ด้านบน